Marloes’ Weblog

Schrijven is als golven die omslaan op een bepaald punt, door een bepaald soort stroming. Net als de woorden, zinnen en alinea’s, die op een bepaalde plek staan, met een goede opbouw.

Luisteren is als door de golven overspoeld worden

Spreken is als het geluid dat een golf maakt als hij tegen de rotsen te pletter slaat 

Lezen is als dobberen op een luchtbed in de zee. Bij saaie, moeilijke stukken gaat dit lastig, en moet je hoge golven trotseren. Maar soms is het als op een mooie zomerdag zonder wolkje aan de lucht, met een vlakke rustige zee, heel relaxt, om bij af te drijven.